دربارهٔ زندگی فرمیر اطلاعات زیادی وجود ندارد. او روز ۳۱ اکتبر ۱۶۳۲ در شهر دلفت در هلند به دنیا آمد و پسر یک فروشنده بود. در سال ۱۶۵۳ با کاتارینا بولنز ازدواج کرد و از این پیوند صاحب ۱۵ فرزند شد که ۴ نفر از آنها در سنین کودکی مردند . پیوند او با همسرش با توجه به شرایط اجتماعی و دینی قرن هفدهم تا حدودی تعجبانگیز بود؛ چرا که خانوادهٔ همسر او از خانوادهٔ خودش ثروتمندتر بودند. به علاوه، ورمر پروتستان بود در حالی که همسرش کاتولیک بود. به همین دلیل گمان میرود که ورمر به کاتولیسیسم رویآورده باشد. ورمر و خانوادهاش نزد مادر کاتارینا زندگی میکردند، که از آثار او حمایت مالی میکرد.
فرمیر در دوران نسبتاً کوتاه زندگیاش به شهرت زیادی دست نیافت و معروفیت او تنها به شهر دِلف و اطراف آن محدود بود. او تا پایان زندگیاش بیش از ۴۵ تابلو نکشید، و احتمالاً به همین علت بود که وضع مالی خوبی نداشت. او در ۱۵ دسامبر ۱۶۷۵ چشم از جهان فروبست و همسر و ۱۱ فرزندش را در مقابل قرضهای سنگینی ترک گفت.
امروزه ۳۷ تابلوی نقاشی از ورمر شناسایی شده است. آثار او اکثراً صحنههایی خانگی و روزمره را نشان میدهند. دختری با گوشواره مروارید، دختر شیردوش، نمایی از دلفت و دختری با فلوت از تابلوهای معروف او میباشند.
یوهانس فرمیر، بهترین نقاش هلند در قرن هفدهم میلادی، در دلفت متولد شد و درگذشت. مادر وی یک بافنده ابریشم و پدرش یک میخانه دار بود که کارهای هنری و همچنین آبجو به مشتریان میفروخت، ترکیبی که برای هلند چندان غیرمعمول نبود. اطلاعات کمی در مورد فرمیر در دست است و احتمال می رود که وی زمانی شاگرد کارل فابریتیوس که شاگرد رامبراند بود، بوده باشد.
فرمیر در سال ۱۶۵۳ ازدواج کرد، هشت فرزند داشت، میخانه ای که از پدرش به وی رسیده بود را اداره می کرد و در زمان های فراغت خود نقاشی می کشید.
او در زمان زندگی خود توجه خیلی زیادی به خود جلب نکرد و تا سال ۱۸۶۰ که یک منتقد هنری پاریسی رساله ای در مورد او منتشر کرد و او را به شهرت رساند، تقریباً ناشناخته بود. ۳۷ کار که به احتمال زیاد جزو آثار فرمیر است کشف شده و بر پایه این آثار بود که شهرت فرمیر شکل گرفت.
نقاشی های آرام و کاملاً متعادل فرمیر دنیایی را نشان می دهد که آنقدر آرام است که انگار بی جان است. اکثر نقاشی های وی، یک شخصیت زن که به آرامی در حال انجام دادن کاری است را نشان میدهد، همانند ساختن توری، کتاب خواندن، ریختن شیر و یا فلوت زدن. در برخی از نقاشی های وی، دو چهره در این دنیای صمیمی ظاهر می شوند و رابطه آنها کاملاً بدون صدا و آرام به تصویر کشیده شده، گویی تمام دنیا تحت طلسم سکوت قرار گرفته است. ترکیب کارهای فرمیر به نظر بسیار ساده می رسد، اما در واقع با دقت و پیچیدگی خاصی ریخته شده است. در هر کار، یک تجزیه و تحلیل دقیق نشان می دهد که تمام صفحه، با مستطیل های به هم پیوسته پر شده است و حجم آنها با نورهای نقره ای که از اطراف به آنها وارد می شود پر شده است. جهان توسط فرمیر به یک الگوی هندسی تبدیل شده است و توسط ساکنانی که به نظر اشیائی بیجان هستند پر شده است. او از پلات های نرم، که به طور عمده با رنگ های آبی، طلایی و قرمز ملایم پر شده بود استفاده میکرد.