پازل ۵۰۰ تکه منظومه شمسی

منظومه شمسی؛ خانواده‌ای از جهان‌های بسیار متفاوت

خورشید و هشت سیاره

منظومه شمسی حدود ۴٫۶ میلیارد سال پیش از فروپاشی ابری از گاز و غبار شکل گرفت. بیش از ۹۹ درصد جرم سامانه در خورشید متمرکز است و گرانش آن سیارات، سیارات کوتوله، دنباله‌دارها و اجرام کوچک‌تر را در مدار نگه می‌دارد. هشت سیاره از عطارد تا نپتون را می‌توان به سیارات سنگی داخلی و غول‌های بیرونی تقسیم کرد.

در پوسترهای آموزشی، اندازه و فاصله سیارات معمولاً هم‌زمان در مقیاس واقعی نیست. اگر خورشید و سیارات را با نسبت اندازه درست نمایش دهیم، فاصله میان آن‌ها بسیار بیشتر از یک صفحه معمولی خواهد بود. بنابراین این تصاویر برای مقایسه ترتیب، ظاهر و ویژگی‌ها مناسب‌اند، نه اندازه‌گیری دقیق فاصله.

هر سیاره یک آزمایشگاه طبیعی

عطارد پر از دهانه و دارای تغییر دمای شدید است؛ زهره با جو ضخیم و اثر گلخانه‌ای شدید داغ‌ترین سیاره است؛ زمین آب مایع گسترده و زیست شناخته‌شده دارد؛ مریخ آثار گذشته آبی و آتشفشان‌های عظیم را حفظ کرده است.

مشتری بزرگ‌ترین سیاره و دارای طوفان‌های بزرگ است. زحل با حلقه‌های یخی مشهور است. اورانوس محور چرخش بسیار مایل دارد و نپتون با بادهای شدید و جو آبی‌رنگ شناخته می‌شود. فراتر از نپتون نیز جهان اجرام یخی، از جمله پلوتو و دیگر سیارات کوتوله، ادامه دارد.

پازلی آموزشی

رنگ و اندازه متفاوت سیارات، حلقه زحل و نوارهای مشتری نقاط راهنمای واضح‌اند. فضای سیاه و ستاره‌ها معمولاً دشوارترند. چیدن تصویر فرصتی برای مرور ترتیب سیارات و دیدن تفاوت جهان‌های سنگی و غول‌های بیرونی فراهم می‌کند و نتیجه نهایی دکور علمی جذابی می‌شود.