پازل ۱۵۰۰ تکه خانه‌های کارتی ایمز

خانه‌های کارتی ایمز؛ وقتی بازی، عکاسی و طراحی مدرن به هم می‌رسند

House of Cards یکی از طراحی‌های بازیگوشانه و در عین حال بسیار جدی Charles و Ray Eames است. نسخه اصلی این مجموعه در سال ۱۹۵۲ طراحی شد: کارت‌هایی با شیارهایی در لبه که می‌توانند در زوایای مختلف به یکدیگر قفل شوند و سازه‌های سه‌بعدی بسازند. روی کارت‌ها به‌جای خال‌های معمول ورق، عکس‌هایی از اشیا، بافت‌ها، الگوها و تصاویر روزمره چاپ شده بود. پازل Ravensburger این جهان تصویری را به شکل یک کلاژ بزرگ از همان زبان بصری بازآفرینی می‌کند.

چارلز و ری ایمز؛ طراحی به‌عنوان کنجکاوی

نام Eames اغلب با صندلی‌ها و مبلمان مدرن قرن بیستم شناخته می‌شود، اما فعالیت این زوج بسیار گسترده‌تر بود: فیلم، نمایشگاه، عکاسی، اسباب‌بازی، معماری و آموزش. در همه این زمینه‌ها، کنجکاوی نسبت به نحوه دیدن و یادگرفتن اهمیت داشت. House of Cards نمونه خوبی است، زیرا هم یک اسباب‌بازی ساختمانی است، هم مجموعه تصویر و هم تمرینی برای ترکیب و آزمایش.

زیبایی چیزهای معمولی

Eamesها به اشیایی علاقه داشتند که اغلب از شدت عادی بودن دیده نمی‌شوند: یک الگوی پارچه، قطعه ابزار، بسته‌بندی، نشانه گرافیکی یا تکه‌ای از طبیعت. وقتی این تصاویر از زمینه اصلی جدا و روی کارت قرار می‌گیرند، دوباره دیده می‌شوند. چشم به شکل، رنگ و بافت توجه می‌کند، نه فقط کاربرد شیء. این رویکرد بخش مهمی از فرهنگ طراحی مدرن بود که می‌خواست نگاه تازه‌ای به زندگی روزمره داشته باشد.

یک سیستم باز، نه یک اسباب‌بازی با پاسخ واحد

هر کارت نسخه اصلی چند شیار دارد و می‌تواند به شکل‌های مختلف به کارت بعدی وصل شود. بنابراین بر خلاف مدل‌های ساختنی که نتیجه نهایی مشخصی دارند، House of Cards پایان از پیش تعیین‌شده ندارد. کودک یا بزرگسال می‌تواند دیوار، برج، حجم انتزاعی یا سازه‌ای کاملاً نامنظم بسازد. طراحی خوب در اینجا به معنای تعیین نتیجه نیست، بلکه فراهم کردن قواعدی ساده برای ایجاد نتایج بسیار متنوع است.

کلاژ پازل و منطق آرشیو

در تصویر پازل، کارت‌ها و تصاویر متعدد مانند یک آرشیو کوچک کنار هم قرار گرفته‌اند. بعضی بخش‌ها عکس، بعضی الگوی هندسی و بعضی اشیای روزمره‌اند. این تنوع باعث می‌شود هر ناحیه هویت مستقل داشته باشد و در عین حال شباهت اندازه قاب‌ها یک ریتم منظم ایجاد کند. برای حل‌کننده، مسئله شبیه مرتب کردن مجموعه‌ای از کارت‌های تصویری است.

پیوند طراحی و بازی

یکی از میراث‌های مهم Eamesها این بود که میان کار جدی و بازی مرز سختی نمی‌دیدند. آزمایش با ماده، تصویر و ساختار می‌توانست هم سرگرمی باشد و هم روش یادگیری. House of Cards این نگرش را به شکل بسیار ساده‌ای مجسم می‌کند: چند قطعه کاغذی می‌توانند بهانه‌ای برای بررسی تعادل، رنگ، تصویر، ترکیب و تخیل شوند.

چرا این تصویر فراتر از یک کلاژ رنگی است؟

شناخت تاریخچه House of Cards باعث می‌شود پازل به مجموعه‌ای تصادفی از عکس‌های قدیمی تقلیل پیدا نکند. پشت این تصاویر یک ایده طراحی مهم قرار دارد: جهان اطراف پر از اشکال و بافت‌هایی است که ارزش دیدن دارند، و طراحی می‌تواند آن‌ها را دوباره سازمان دهد تا ما نیز دوباره نگاهشان کنیم.