پازل ۱۰۰۰ تکه قضاوت نهایی – روز قیامت اثر میکل آنژ

 کلمنتونی ایتالیا ۱۰۰۰ تکه حدود ۵۰x70 سانتی متر مناسب برای سن ۹ تا ۹۹سبک: رنسانس، کلاسیسیم ، فرسکو

پیرو نامه شماره ۱۶۴۴ مورخ ۹ بهمن ۱۳۹۷ از دبیرخانه شورای نظارت بر اسباب بازی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان  به این فروشگاه، تصویر این محصول دارای مغایرت فرهنگی بوده و نمایش و عرضه آن در فروشگاه غیر مجاز شناخته شده است.

قضاوت نهایی یا داوری نهایی The Last judgement نام یک فرسکوی مذهبی است. این اثر بوسیله میکل آنژ از استادان هنر رنسانس بر محراب کلیسای سیستین در واتیکان نقش شده است.

نکمیل این اثر از ۱۵۳۶ تا ۱۵۴۱ میلادی زمان برده است. این اثر بسیار بزرگ است و تمام بخش پشتی محراب کلیسای سیستین را پوشانده است. مضمون این اثر، تجسم بازگشت مسیح و داوری نهایی انسانها توسط خداوند است. روح انسانها از روی زمین برخاسته و به آسمانها و بسوی سرنوشت نهایی خود می‌رود. در حالیکه عیسی مسیح در گرد حواریون خود ار جمله سن پیتر، سن لاورنس، سن بارتولومه یا ناتانائیل، سن پل، سن سباستین، جان باپتیست و دیگران قرار گرفته است. مریم مقدس در پشت مسیح پنهان شده و در اینجا و آنجای تصویر، آدم‌هایی را به سوی جهنم می‌برند تا مجازات کنند.

در انجیل متی (۵۲: ۶۳-۹۲) در این‌باره چنین آمده است: «هنگامی که من، مسیح موعود، با شکوه و جلال خود و همراه با تمام فرشتگانم بیایم آنگاه بر تخت باشکوه خود خواهم نشست سپس تمام قوم‌های روی زمین در مقابل من خواهند ایستاد و من ایشان را از هم جدا خواهم کرد، همان طور که هر چوپانی گوسفندها را از بزها جدا می‌کند گوسفندها را در طرف راستم قرار می‌دهم و بزها را در طرف چپم آنگاه به عنوان پادشاه به کسانی که در طرف راست من هستند خواهم گفت بیایید ای عزیزان پدرم! بیایید تا شما را در برکات ملکوت خدا سهیم گردانم برکاتی که از آغاز آفرینش دنیا برای شما آماده شده بود زیرا وقتی که من گرسنه بودم، شما به من خوراک دادید وقتی من تشنه بودم، به من آب دادید وقتی غریب بودم، مرا به خانه‌تان بردید وقتی برهنه بودم، به من لباس دادید وقتی بیمار و زندانی بودم، به عیادتم آمدید».[۱]
سن بارتولومه(ناتانائیل) در حالیکه پوست کنده شدهٔ خود را در دست دارد. به عقیده بسیاری از متخصصان، میکل آنژ چهرهٔ خود را در این طرح نقش زده است.

میکل آنژ در نقاشی داوری واپسین، سن بارتولومه را با پوستهای آویزان شده از بازوهایش نشان داده است در حالیکه بجای چهره سن بارتولومه چهره خودش را نقش زده است. این کار در آغاز باعث ایجاد مشکلاتی در کار وی شد. اما در نهایت اجازه اینکار داده شد. در این طرح، بارتولومه با چهره‌ای کاملاً خسته و بی رمق تصویر شده در حالیکه پوست خود را در دست دارد. میکل آنژ در هنگام پایان این اثر در اواخر شصت سالگی بود.

Michelangelo

میکلانژ

میکل آنژ (به فرانسوی: Michel-Ange)، به ایتالیایی میکلانجلو بوناروتی ،(به ایتالیایی: Michelangelo Buonarroti) نقاش، پیکرتراش، معمار و شاعر ایتالیایی. زادروز وی ۶ مارس ۱۴۷۵ در کاپرزه در نزدیکی شهرتوسکانی است. میکل‌آنژ یکی از هنرمندان نابغه تاریخ و معروفترین چهره رنسانس ایتالیا است. وی در تاریخ ۱۸ فوریه ۱۵۶۴ در رم درگذشت.

میکل‌آنژ دومین پسر از خانوادهٔ «لئوناردو دی‌بوناروتی سیمونی» و فرانچسکا دی‌نری است. پس از تولّد میکل‌آنژ، خانوادهٔ بوناروتی به فلورانس مهاجرت نمود. مادر میکل‌آنژ، پس از به‌دنیا آوردن سه پسر دیگر، چشم از جهان فروبست. او از دوران کودکی، برخلاف میل پدرش، علاقه‌مند به هنر و تحصیل در این رشته بود و سرانجام در پی نزاعی سخت با پدرش به هدف والای خود رسید. در سن سیزده سالگی به عنوان دستیار حقوق‌بگیر، در کارگاه دومنیکو ژیرلاندایو، استخدام شد. وی نزد استادش به کارآموزی پرداخت و پایه و اساس نقاشی روی دیوار مرطوب را یاد گرفت و مانند بسیاری از هنرمندان هم‌دورهٔ خود در فلورانس، در کلیسای کوچک «برانکاچی» به‌تحصیل هنر پرداخت. گرچه در ابتدا به نقاشی روی آورد اما غریزه طبیعی وی مشتاق هنر پیکرتراشی بود، از این رو پیش از اتمام دوره نقاشی، به عنوان استاد به مدرسه مجسمه‌سازی که به‌وسیلهٔ لورنتزوی مدیچی در باغ‌های مدیچی تأسیس شده بود، منتقل شد. هنوز سه‌سال از عضویت وی در مؤسسه و مدرسه مدیچی سپری نشده بود که لورنتزو چشم از جهان فروبست و پسرش پیِروی مدیچی که فاقد استعداد و کیفیت هنری پدرش بود، جانشین او شد. دراین هنگام شهر فلورانس دستخوش ناآرامی و قیام گروه‌های مختلف گردید و جان بسیاری از هنرمندان نیز مورد تهدید و تعدی قرار گرفت. میکل‌آنژ با تیزهوشی غریزی خود قبل از شروع آتش جنگ به‌اتفاق دوتن از همراهانش به‌شهر بولونیا کوچ نمود. میکل‌آنژ بیست‌ساله در بولونیا مورد استقبال دوستانه یکی از اعضاء خانواده «آلدوراندی» قرار گرفت و بلافاصله قرارداد ساختن دو تندیس از پیکر مقدسین و مجسمهٔ یک فرشته برای مقبرهٔ «دومنیکوس مقدس» در کلیسای «سنت پترونیوس» را با وی منعقد نمودند. پس از یک‌سال اقامت در بولونیا، از جانب هیئتی در فلورانس برای احداث سالن اجتماعات شهرداری، به‌آن شهر دعوت شد.