پازل ۱۵۰۰ تکه کلاژ لیبل نوشیدنی ها

برچسب نوشیدنی‌ها؛ تاریخچه‌ای کوچک از طراحی تجاری

این کلاژ ده‌ها برچسب نوشیدنی را روی زمینه‌ای تیره کنار هم قرار می‌دهد. برندها، نشان‌ها، تاج‌ها، مدال‌ها، حروف سریف و بدون‌سریف، تصاویر حیوانات و نشان‌های جغرافیایی در اندازه‌های مختلف روی هم قرار گرفته‌اند. موضوع اصلی تصویر خود نوشیدنی نیست؛ چیزی که چشم را درگیر می‌کند زبان گرافیکی بسته‌بندی و رقابت برندها برای قابل‌شناسایی بودن است.

چرا لیبل‌ها تا این اندازه متفاوت‌اند؟

برچسب تجاری باید در فضایی کوچک چند کار را هم‌زمان انجام دهد: نام محصول را خوانا کند، نوع یا منشأ آن را نشان دهد، اعتماد و قدمت ایجاد کند و در قفسه از رقبا متمایز باشد. به همین دلیل در برچسب‌های قدیمی‌تر استفاده از نشان‌های خانوادگی، مدال، حاشیه‌های تزئینی و تایپوگرافی رسمی رایج است، در حالی که طراحی‌های مدرن‌تر اغلب به لوگوهای ساده‌تر و رنگ‌های بسیار مشخص تکیه می‌کنند. در این تصویر چند نسل از این زبان‌های گرافیکی کنار هم دیده می‌شوند.

یک کلاژ بدون مرکز واحد

برخلاف منظره یا پرتره، این تصویر نقطه کانونی واحد ندارد. نگاه باید بین برچسب‌ها حرکت کند و جزئیات را یکی‌یکی کشف کند. قرمز، سبز، طلایی، سفید و مشکی بارها تکرار شده‌اند و اشکال بیضی، مستطیل و سپری ریتم بصری می‌سازند. همین تراکم باعث می‌شود حتی بخش کوچکی از تصویر هویت مستقل داشته باشد.

برچسب‌ها نمونه‌ای از «طراحی روزمره» هستند؛ آثاری که معمولاً برای مصرف تجاری ساخته می‌شوند اما در طول زمان می‌توانند به اسناد فرهنگی تبدیل شوند. تغییر فونت، رنگ، تصویرسازی و شیوه بیان منشأ یک محصول، تغییر سلیقه و فناوری چاپ را منعکس می‌کند. این کلاژ با کنار هم قرار دادن ده‌ها نمونه، آن تاریخ بصری را به یک سطح شلوغ و پرانرژی تبدیل کرده است.