پازل ۵۰۰ تکه دایره‌ای حیوانات

دایره حیوانات؛ تنوع زیستی در یک چرخ رنگی

یک باغ‌وحش گرافیکی، نه یک زیستگاه واقعی

در این تصویر پاندا، فیل، کرگدن، ببر، شیر، زرافه، توکان، طاووس، فلامینگو، تنبل، پروانه، قورباغه و جانوران دیگر در یک دایره مشترک قرار گرفته‌اند. آن‌ها در طبیعت کنار هم زندگی نمی‌کنند؛ چیدمان کاملاً گرافیکی است و جانوران بر اساس هماهنگی رنگ و فرم سازمان یافته‌اند.

پس‌زمینه‌های گیاهی نیز با هر گروه رنگی هماهنگ شده‌اند، بنابراین تصویر از سبز و زرد به نارنجی، صورتی، بنفش و آبی حرکت می‌کند.

تنوع زیستی یعنی تفاوت در راه‌های زندگی

جانوران تصویر فقط از نظر ظاهر متفاوت نیستند؛ هرکدام نتیجه سازگاری با محیط و شیوه زندگی خاصی هستند. زرافه برای چرا در ارتفاع، تنبل برای زندگی کم‌انرژی در درختان، توکان با منقار بزرگ و سبک، و فلامینگو با سازگاری برای تغذیه در آب‌های کم‌عمق شناخته می‌شوند.

کنار هم گذاشتن این گونه‌ها، حتی در قالبی تزئینی، یادآور گستردگی مسیرهایی است که تکامل برای حل مسئله حرکت، تغذیه، دفاع و تولیدمثل ایجاد کرده است.

رنگ در جانوران

رنگ بدن می‌تواند برای استتار، هشدار، جلب جفت یا شناسایی گونه نقش داشته باشد. با این حال در این تصویر رنگ‌ها آزادانه برای ساخت طیف تغییر یافته‌اند و نباید همه آن‌ها را رنگ واقعی گونه دانست.

همین آزادی گرافیکی باعث شده تصویر هم آموزشی به نظر برسد و هم کاملاً تزئینی باقی بماند.

مقیاس واقعی جانوران در تصویر عمداً کنار گذاشته شده است

در طبیعت، تفاوت اندازه میان فیل، پروانه، قورباغه و توکان بسیار بیشتر از چیزی است که در این کلاژ می‌بینیم. طراح اندازه‌ها را به هم نزدیک کرده تا هر جانور خوانا باقی بماند و هیچ گونه‌ای تمام قاب را اشغال نکند. این تصمیم نمونه‌ای از تفاوت میان تصویر اطلاعاتی و صحنه طبیعی است: برای مقایسه تنوع، مقیاس واقعی قربانی وضوح می‌شود.

همین کار اجازه می‌دهد الگوهای پوست و پر نیز بهتر دیده شوند؛ راه‌راه ببر، لکه‌های زرافه، پرهای طاووس و سطح پوست فیل در کنار هم به نوعی کاتالوگ بافت‌های زیستی تبدیل می‌شوند.