پازل ۱۵۰۰ تکه بانوی شالوت اثر جان ویلیام واترهاوس

ادوکا اسپانیا ۱۵۰۰ تکه حدود ۶۰x80 سانتی متر مناسب برای سن ۹ تا ۹۹

درباره اثر :

اثر برجسته از John William Waterhouse
سال ۱۸۸۸
رنگ روغن روی بوم
ابعاد واقعی تابلو نقاشی  ۱۵۳x200 سانتی متر
محل نگهداری اثر: لندن

بانوی شالوت نام شعری رمانتیک از آلفرد تنی‌سون (۱۸۰۹-۱۸۹۲) است. این شعر الهام‌گرفته از داستانی از مجموعهٔ بزرگ افسانه‌های شاه آرتور است که دورهٔ قرون وسطی (قرن ششم تا قرن شانزدهم) در میان مردم نقل می‌شد.

این شعر طولانی که از افسانهٔ اِلنِ آستلات (قرن سیزدهم) الهام گرفته است، داستان بانوی جوانی است که در قلعه‌ای در جزیرهٔ شالوت در نزدیکی شهر کاملوت (مرکز حکومت شاه آرتور) زندگی می‌کند.
بانوی شالوت از جان ویلیام واترهاوس

این بانو طلسم شده است، به طوری که نمی‌تواند دنیای بیرون را به طور مستقیم نگاه کند. او هر روز از طریق آینه‌ای که در مقابل پنجره‌ای در بالای برج قرار دارد به دنیای بیرون می‌نگرد و آن‌چه را که می‌بیند بر روی قالیچه‌ای می‌بافد. در یک روز پاییزی، او تصویر شوالیه لانسلو را در آینه می‌بیند و چنان جذب او می‌شود که با وجود آگاهی از طلسم، از پنجره به طور مستقیم به او نگاه می‌کند. آنگاه است که آینه می‌شکند، باد قالیچه را به هوا بلند می‌کند و بانوی شالوت شدت و نیروی طلسم را احساس می‌کند. او در طوفانی شدید قلعه‌اش را ترک می‌کند، قایقی را می‌یابد و نامش را بر روی آن حک می‌کند، بر آن می‌نشیند و سرود مرگش را زمزمه می‌کند. چندی بعد مردم کاملوت جنازهٔ او را در قایق می‌یابند و هنگامی که از هویت او آگاه می‌شوند اظهار تأسف می‌کنند. در همین حین لانسلو به قایق نزدیک می‌شود، او به می‌نگرد، اظهار می‌دارد که او صورت زیبایی داشت و برای او از خدا آمرزش می‌خواهد.

این اثر تصویری از بخشهای زیرین از شعر مربوطه می باشد :

 
And down the river’s dim expanse
Like some bold seer in a trance,
Seeing all his own mischance –
With a glassy countenance
Did she look to Camelot.
And at the closing of the day
She loosed the chain, and down she lay;
The broad stream bore her far away,
The Lady of Shalott.

جان ویلیام واترهاوس John William Waterhouse

درباره نقاش:

جان ویلیام واترهاوس (به انگلیسی: John William Waterhouse) (زاده ۶ آوریل ۱۸۴۹ – درگذشته ۱۰ فوریه ۱۹۱۷) از نقاشان بریتانیایی پیشارافائل‌گرایی و نئوکلاسیسیسم است. بیشتر شهرت او به‌خاطر به تصویر کشیدن شخصیت‌های زن در اساطیر و ادبیات می‌باشد.

جان ویلیام واترهاوس

جان ویلیام واترهاوس در سال ۱۸۴۹ در رم متولد شد. او در ۵ سالگی همراه با خانواده‌اش به لندن رفت و نگارگری را نزد پدرش که نقاش بود آموخت. در سال ۱۸۷۰ به فرهنگستان شاهانه راه یافت. او اولین آثار خود را با سبک کلاسیک شروع کرد. در سال ۱۸۹۵ به عنوان عضو دایم فرهنگستان انتخاب شد و هر ساله تابلوهای خود را در نمایشگاه‌های آن به عرضه گذاشت. اکثر آثار او از اسطوره و تراژدیهای معروف الهام گرفته بودند، و به همین علت بسیار مورد توجه قرار گرفتند. واترهاوس در سال ۱۹۱۷ به علت ابتلا به سرطان درگذشت.
از مهم‌ترین آثار جان ویلیام واترهاوس می‌توان مجموعه تابلوهای بانوی شالوت را نام برد که از شعری از آلفرد تنی‌سون الهام می‌گیرد که داستان دختر جوانی است که به خاطر عشق یک‌طرفه‌اش به لانسلو می‌میرد. سری تابلوهای افلیا از دیگر آثار مشهور او می‌باشند که لحظات قبل از خودکشی افلیا را به تصویر می‌کشند.