پازل ۷۰۰۰ تکه شش پرتال – شش دریچه به جهان

شش پرتال؛ شش جهان فانتزی در کنار یکدیگر

«شش پرتال» اثر تصویرگر فانتزی رز کاترین خان، یک منظرهٔ واحد نیست. شش قاب عمودی مانند درگاه‌هایی جادویی کنار هم ایستاده‌اند و هر کدام به جهانی متفاوت باز می‌شوند. از جنگل پاییزی و سرزمین‌های گرم تا باغ‌های سبز، آب‌های روشن، زمستان یخ‌زده و شهر یا جنگلی بنفش و شبانه، تصویر مانند مجموعه‌ای از شش داستان موازی عمل می‌کند.

ایدهٔ پرتال؛ تغییر جهان بدون حرکت قاب

در ادبیات و بازی‌های فانتزی، «پرتال» وسیله‌ای برای عبور ناگهانی از یک واقعیت به واقعیت دیگر است. خان همین مفهوم روایی را به ساختار تصویر تبدیل کرده است. مرزهای تزئینی میان هر بخش مثل چارچوب در عمل می‌کنند و تغییر رنگ و اقلیم نشان می‌دهد با عبور از هر مرز، قوانین جهان عوض می‌شود.

رز کاترین خان و علاقه به جزئیات

Ravensburger این اثر را به Rose Khan نسبت می‌دهد و او را تصویرگری می‌داند که به جهان‌های فانتزی پرجزئیات، موجودات جادویی و طراحی‌های پرزرق‌وبرق علاقه دارد. در «شش پرتال» نیز هر بخش فقط یک پس‌زمینه نیست؛ حیوانات، ساختمان‌ها، گیاهان، اشیای کوچک و نشانه‌های روایی در آن پخش شده‌اند.

شش پالت رنگی مستقل

نارنجی و قرمز در بخش پاییزی، زرد و طلایی در فضای گرم، سبز در جهان باغی، فیروزه‌ای در بخش آبی، خاکستری و سفید در زمستان و بنفش در جهان شبانه استفاده شده است. این سازمان‌دهی رنگی باعث می‌شود حتی از دور بتوان شش قلمرو را از هم تشخیص داد.

ترکیب‌بندی عمودی و ریتم تکرار

هر پرتال نسبت باریک و بلند دارد و تکرار این فرم، ریتمی معماری به تصویر می‌دهد. با وجود تفاوت شدید جهان‌ها، قاب‌های مشابه آن‌ها را به یک کل واحد متصل می‌کنند. بیننده می‌تواند از چپ به راست حرکت کند و تغییر فصل، نور، موجودات و معماری را مقایسه کند.

جهانی که پاسخ قطعی نمی‌دهد

اثر توضیح نمی‌دهد این شش مکان دقیقاً کجا هستند یا چه ارتباطی با هم دارند. همین ابهام بخشی از جذابیت فانتزی است. هر قاب شواهدی برای یک داستان احتمالی دارد، اما روایت نهایی به تخیل بیننده واگذار شده است.