پازل ۱۰۰۰ تکه جشن گل سنت آنیتا اثر دیگو ریورا – اسمارت کات

جشن گل سنت آنیتا؛ دیگو ریورا و شکوه گل‌فروشان بومی مکزیک

یک دیوارنگاره قابل حمل

Diego Rivera «Flower Festival: Feast of Santa Anita» را در ۱۹۳۱ ساخت. MoMA این اثر را به تاریخ ۱۳ اکتبر ۱۹۳۱ و با تکنیک encaustic on canvas ثبت کرده است. اثر بخشی از مجموعه‌ای بود که Rivera برای نمایش در Museum of Modern Art نیویورک ساخت؛ آثاری که زبان دیوارنگاری بزرگ او را به قالب‌های قابل حمل منتقل می‌کردند.

این زمینه مهم است، چون تصویر با وجود آنکه روی دیوار بنای عمومی نیست، همان مقیاس، سادگی فرم و قدرت روایی muralهای Rivera را حفظ می‌کند.

گل‌های سفید که تقریباً کل تصویر را می‌گیرند

بزرگ‌ترین عنصر تصویری، انبوهی از calla lilyهای سفید است. گل‌ها آن‌قدر بزرگ و نزدیک‌اند که پیکره‌های انسانی در کنار آن‌ها کوچک‌تر دیده می‌شوند.

Rivera بارها از calla lily در آثارش استفاده کرد. در اینجا گل فقط عنصر زیبا نیست؛ با کار، فروش و بدن انسان پیوند دارد. وزن دسته‌های عظیم گل و خم‌شدن پیکره‌ها حس کار فیزیکی را نیز منتقل می‌کند.

Feast of Santa Anita و فرهنگ محلی

عنوان اثر به جشنی در Santa Anita در منطقه Iztacalco مکزیکوسیتی اشاره دارد؛ جایی که سنت‌های گل، قایق و جشن به تاریخ محلی منطقه مرتبط‌اند. Rivera از چنین مناسبت‌هایی برای نمایش زندگی مردمی و فرهنگ مکزیکی استفاده می‌کرد.

او این موضوع را نه با نگاه گردشگری صرف، بلکه با تأکید بر فروشندگان و کارگران بومی وارد هنر مدرن کرد.

چهره‌های بومی در مرکز هنر ملی

پس از انقلاب مکزیک، Rivera و دیگر muralistها در ساخت زبان بصری تازه‌ای برای هویت ملی نقش داشتند. مردم بومی، کشاورزان و کارگران که در هنر رسمی پیشین اغلب حاشیه‌ای بودند، در آثار او به شخصیت‌های اصلی تبدیل شدند.

این انتخاب هم فرهنگی بود و هم سیاسی؛ Rivera آشکارا گرایش‌های چپ داشت و هنر عمومی را وسیله آموزش و روایت تاریخ اجتماعی می‌دانست.

Diego Rivera؛ میان اروپا و مکزیک

Rivera در ۱۸۸۶ در Guanajuato به دنیا آمد، در مکزیک آموزش دید و سال‌هایی را در اروپا گذراند. او با هنر مدرن اروپا، از جمله Cubism، آشنا شد اما پس از بازگشت به مکزیک زبان شخصی خود را در دیوارنگاری‌های بزرگ توسعه داد.

فرم‌های ساده و حجیم، رنگ روشن و روایت قابل فهم به او امکان می‌داد داستان‌های تاریخی و اجتماعی را برای مخاطب عمومی بیان کند.

چرا این تصویر برای پازل فراتر از یک گل‌آرایی است

گل‌های سفید از دور شبیه هم‌اند، اما هر کدام جهت و سایه متفاوتی دارند. لباس‌ها، پوست، سبد و زمینه رنگی نقاط راهنما می‌شوند.

وقتی تصویر کامل می‌شود، روشن است که شکوه گل‌ها فقط زیبایی تزئینی نیست؛ آن‌ها با کار و هویت پیکره‌های انسانی گره خورده‌اند. همین لایه اجتماعی است که اثر Rivera را از طبیعت بی‌جان ساده جدا می‌کند.

encaustic؛ ماده‌ای با سابقه باستانی

Encaustic تکنیکی است که از موم به‌عنوان بخشی از ماده نقاشی استفاده می‌کند. Rivera برای پنل‌های قابل حمل MoMA به دنبال سطحی بود که کیفیت و دوام متفاوتی از fresco دیواری داشته باشد.

این انتخاب فنی نشان می‌دهد انتقال زبان mural به بوم فقط کوچک‌کردن تصویر نبود؛ ماده و روش اجرا نیز باید تغییر می‌کرد.

گل‌ها و کار پنهان پشت زیبایی

دسته‌های بزرگ calla lily بسیار زیبا هستند، اما پیکره‌های خم‌شده یادآور کار حمل و فروش آن‌ها هستند. Rivera از این تضاد استفاده می‌کند تا زیبایی محصول از کار انسان جدا دیده نشود.

در نتیجه تصویر هم جشن رنگ و گل است و هم توجهی به بدن کارگر و اقتصاد روزمره.